FK Tıp Ne Demek? Bir Kayseri Gencinin İçsel Yolculuğu
Giriş: Kayseri’nin Sokaklarında Bir Gözyaşı
Kayseri’nin sabahı her zaman bir başka güzel olur. Kahvenin ağır kokusu, şehri sarhoş eden soğuk rüzgârla karışır, ama ben bugün bu şehre daha da yabancıyım. Hani derler ya, bir yerin havasını içinize çekince her şey birden büyür ya da küçülür; işte bu sabah Kayseri bana büyümüş gibi gelmedi. Tersine, yavaşça küçülen, kaybolan bir yer haline geldi.
Ben 25 yaşında, duygularını biriktirmeyi, yazıya dökmeyi alışkanlık haline getirmiş biriyim. Her gün yazıyorum. Kafamda dönüp duran o karışık düşünceleri, canımı sıkan şeyleri kağıda dökmeden bir gün geçiremem. Ne yazık ki, şu son zamanlarda, duygularım çoğu zaman kaybolmuş gibi hissediyorum.
İşte tam bu noktada, “FK tıp ne demek?” sorusu aklımı kurcalamaya başlıyor. Hangi duyguyu tanımlayabilirsem, o anki ruh halime en yakın cevabı bulmuş olacağım gibi. İstediğim açıklama değil belki ama belki bir şeyler daha netleşir. FK tıp; o kadar uğraştım, öğrendim, araştırdım. Kayseri’nin dar sokaklarında günler geçerken, kendi iç yolculuğumda nereye gittiğimi anlamadım.
FK Tıp Ne Demek? Bir Tanım Arayışı
Kayseri’deki bir kütüphanede uzun uzun “FK tıp” araştırdım. Aslında ilk başta, bu terimin ne kadar önemli olduğunu düşündüğümü hatırlıyorum. Ne olduğunu bilmemek, ne olacağına dair en büyük belirsizliğim olmuştu. “FK tıp” bir yandan tıp biliminin içinde belki de bir kod, gizli bir dil gibiydi. Diğer yandan, bana her şeyin ne kadar belirsiz, karmaşık ve yorucu olduğunu hatırlatan bir terim olmuştu.
Birçok tıp kitabı karıştırdım, internetin derinliklerine daldım ama bir türlü doğru tanıma ulaşamadım. O an içimde hissettiğim şey, yalnızlıkla karışan bir hayal kırıklığıydı. İnsan anlamak istediği bir şeyi, elinden kaçırır gibi hisseder, işte o an her şeyin anlamsızlaştığını düşündüm.
FK tıp aslında tıbbî bir kısaltma değil. İçsel bir sorgulamanın, benliğimi keşfetmenin adıdır. Aslında hayatıma bakınca, Kayseri’de geçirdiğim her gün, bir FK tıp hikâyesine dönüşmüştü. Bir tür ruhsal analizdi bu. FK tıp belki de sadece Kayseri sokaklarında kaybolan bir gencin, içindeki en derin soruyu sorabilmesiydi.
Kayseri’nin Sokaklarında Kaybolan Bir Genç
Kayseri’nin o taşlı sokakları ne kadar tanıdık olursa olsun, bazen insana yabancı gelir. Sabahın kör saatlerinde, henüz kimse kalkmadan, sanki şehri terk etmeye karar vermiş bir kaybolan ruh gibi dolaşırdım. O gün de öyle olmuştu. Kayseri’de bir kafeye girip, eski günleri hatırladım. Belki de başımı öne eğip eski arkadaşlarımı, eski sevgilimi düşündüm.
Bir zamanlar, sadece bir cümleyle dertlerimi unutturabileceğimi sanmıştım. Oysa, işin sonunda, her şey daha da karmaşıklaşmıştı. O zamanlar “FK tıp” kelimeleri belki de kaybolan hislerimi anlatabilirdi. Fakat her şeyin üstüne bir şeyler ekledikçe, içimdeki boşluk daha çok büyüyordu. FK tıp, belki de tıptan çok, insanın kendini nasıl bulması gerektiği sorusunun adıdır.
O gün, yalnız başıma içimi dökebileceğim, bir dost aradım. Bu dostun “FK tıp”ın anlamını anlatmasını bekledim ama maalesef kimse bunu bana açıklayamazdı. Sadece duygularım içinde kaybolmuş bir genç gibi hissettim. Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, kalbimde daha da büyüyen o boşlukla birlikte, içsel yolculuğumu biraz daha fazla hissettim.
Hayal Kırıklığı: Kendimi Anlamaya Çalışırken
Bir hafta sonra, geceyi geçireceğim bir yer ararken bir grup insanla karşılaştım. Biri bana adını söylemişti ama, yine de sanki hiç kimse adını tam olarak tanımlayamamış gibiydi. Orada, o kalabalığın içinde yalnızdım, sadece bir yabancı gibi hissettim. Hatta o kadar yalnızdım ki, kendi içsel çatışmamı bile fark etmedim.
“FK tıp” işte tam o an, bana hayal kırıklığı olarak geri döndü. Bir şeyin anlamını bulmak bu kadar zor olmamalıydı. Kayseri sokaklarının köşe başlarında yürürken, düşündüm: “Belki de anlamak her zaman bu kadar zordur. Her bir düşüncem, bir diğerini siler. Duygularım birbiriyle çarpışırken, ben de kayboluyorum.”
FK tıp demek, yalnızca bir terim değildi. Bir insanın kendini nasıl kaybettiğini, duygusal olarak nasıl geriye gittiğini anlatan bir şeydi. O an hissettiğim şey, aslında bir başlangıçtı. “FK tıp” bence, hayal kırıklığının kendisini anlamak için bir yolculuktu. Kendimi keşfettikçe, insanın en derin duygularına dokunabileceğimi fark ettim.
Umut: Bir Adım Daha
Bugün Kayseri’de sabah çok daha farklı. Artık sokaklar daha yakın geliyor, duygularım daha parlak. Bunu anlamam çok zaman aldı ama bir şey fark ettim: “FK tıp” demek, aslında kalbin nereye gitmesi gerektiğini bilmemek demekti. Bir yolculukta kaybolmak ve sonra tekrar bulmak demekti.
Şimdi Kayseri’nin o taş sokaklarında, geçmişin kalıntılarında yalnız bir genç olarak yürürken, içimdeki boşluk biraz daha dolmuş gibi hissediyorum. Sonunda anlamaya başlıyorum: “FK tıp” belki de her şeyin bir süreç olduğunu anlatıyor. Her kayboluş, sonunda bir buluşa dönüşüyor. Bu duyguyu, ilk kez, doğru anlamaya başlıyorum.
Ve belki de, bazen kaybolduğumda, içimde bir yerlerde kendimi buluyorum.
—
Sonuç
Kayseri’de, sabahın erken saatlerinde, kendi iç yolculuğumu bir kez daha başlatırken, “FK tıp”ın anlamını yeniden keşfettim. O kadar karmaşık değildi aslında. Her şey zamanla netleşiyor. O ilk hayal kırıklığı, içsel keşif, aslında beni bu yolculuğa daha yakınlaştırdı. Belki de FK tıp, kendimi bulmam için beni yönlendiren bir işaretti.